باشد « 1 » ، از سوى ديگر وقتى جماعتى مطلبى را نقل مىكنند ، خود باعث اطمينان به صدور آن مىباشد . در طريق دوم كه با احمد بن عبدون آغاز مىشود ، على بن محمد بن الزبير واقع است كه بنابر تحقيق ثقه مىباشد و بر فرض كه وثاقت وى ثابت نگردد ، اعتبار طريق اول كافى است « 2 » . د ) روايت محرّمه ( صحيحهء معمر بن خلّاد ) 1 ) متن روايت « احمد بن محمد بن عيسى عن معمّر بن خلاد قال قال أبو الحسن عليه السلام اى شىء يقولون فى اتيان النساء فى اعجازهن ؟ قلت انّه بلغنى انّ اهل المدينة لا يرون به بأسا ، فقال : ان اليهود كانت تقول اذا أتى الرجل المرأة فى خلفها ، خرج الولد احول . فانزل الله عزّ و جلّ ( نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ من خلف أو قدام خلافاً لقول اليهود و لم يعنَ فى ادبارهن » 2 ) تذكرى درباره متن روايت اين روايت دو بار در تهذيب ذكر شده ، يك بار با سندى كه ذكر كرديم كه با همين سند در استبصار هم آمده است « 3 » و متن روايت همان گونه‌اى است كه نقل كرديم ولى روايت بار ديگر با سند ديگرى در تهذيب ذكر شده « 4 » ، ولى به جاى « اهل

--> ( 1 ) ( توضيح بيشتر ) ، مراد از اين جماعت برخى از مشايخ معروف شيخ طوسى بويژه حسين بن عبيد الله غضائرى است و به احتمال زياد شيخ مفيد هم يكى از اين جماعت است ، غضائرى كه در چندين سند بين شيخ طوسى و تلعكبرى واسطه شده ، بنابر تحقيق از اجلاى ثقات و اركان اماميه است كه نبايد در وثاقتشان تأمل نمود . ( 2 ) ( توضيح بيشتر ) علاوه بر اين ، از دقت در اسناد اين قسمت تهذيب معلوم مىگردد كه روايت از كتاب على بن الحسن بن فضال كه از كتب مشهورهء طائفه بوده برداشته شده و در اين موارد استاد - مدّ ظلّه - احراز اعتبار طريق را لازم نمىدانند . ( 3 ) تهذيب 7 : 415 / 1660 ، استبصار 3 : 244 / 877 ( 4 ) تهذيب 7 : 460 / 1841